Κομπούκα, ένα αποτοξινωτικό ελιξήριο

Αρχική

Θεραπευτήρια

Γενικά

Κομπούκα, ένα αποτοξινωτικό ελιξήριο

Επιλογές

Κομπούκα, ένα αποτοξινωτικό ελιξήριο

Τρίτη, 21 Οκτώβριος 2008 11:23

Το μανιτάρι αυτό ή μύκητας ή λειχήνας πρωτοχρησιμοποιήθηκε στήν Ιαπωνία, μεταφέρθηκε στην Κίνα και εν συνεχεία στην Τσαρική Ρωσία κατά τον 17ο αιώνα. Δόθηκε στον Τσάρο και εκείνος, μετά από κάποια δοκιμαστική περίοδο, το παραχώρησε στον λαό.
Περιέργως, δεν ασχολήθηκε κανείς σοβαρά με τον μύκητα αυτόν μέχρι τις αρχές του 1951 όταν, κατόπιν κάποιας πληροφορίας, η Ρωσική Ακαδημία Επιστημών και το Κεντρικό Ίδρυμα Ογκολογικής Ερεύνης, απεφάσισαν να ερευνήσουν το θέμα. Είκοσι επιστήμονες και άλλοι τόσοι επικουρικοί, εστάλησαν στις περιοχές Σκοληκάμσκ και Βερέσνικι στον ποταμό Κάμα στον χώρο των κεντροδυτικών Ουραλίων. Εκεί διεπίστωσαν ότι τα κρούσματα καρκίνου ήταν όντως σχεδόν μηδαμινά, αν και η περιοχή ήταν από τις πιο βεβαρημένες, λόγω ραδιενεργείας, ορυχείων και χημικών εργοστασίων, με εμφανή τα σημάδια καταστροφής του περιβάλλοντος και των ψαριών.
Όλες οι ιατρικές εξετάσεις που πραγματοποιήθηκαν στον τοπικό πληθυσμό απεδείχθησαν άριστες, σε πείσμα αυτού του τοξικότατου περιβάλλοντος.

Εργαστηριακές εξετάσεις που πραγματοποίησαν οι Σοβιετικοί επιστήμονες στην Κομπούκα, έδειξαν ότι απετελείτο από βακτηρίδια Xylinum, Xylinoides, Acetobacter Ketogenum, Gluconicum, Torula Pichia Fermentans και άλλους μύκητες, όπως επίσης τους Saccharomyces Apicularis Saccharomyces Ludwigiι. Το τελικό προϊόν του ποτού Κομπούκα απεκάλυψε ύπαρξη Φολικού οξέος, Γλυκουρωνικού οξέος, Γ/Γαλακτικού οξέος‘‘+’’, Οξικού οξέος, Υαλουρονικού ή Ουσνικού οξέος με την αντιβιοτική του δράση, Χονδροϊτινοθειικού οξέος (δυναμωτικό των χόνδρων) του βλενοπαραγώγου Μυκοϊτινοθειικού οξέος, Ηπαρίνης, Βιταμίνες Β1, 2, 3, 6, 12 κ.ά. Μέχρι στιγμής ο σημαντικότερος παράγων φαίνεται ότι είναι το Γλυκορωνικό οξύ, το οποίο περιβάλλει εγκλωβίζοντας τις τοξικές ουσίες (βαρέα μέταλλα κ.λ.π.), εμποδίζοντάς τες από το να απορροφηθούν από τον οργανισμό. Επίσης το Γ/Γαλακτικό οξύ ‘‘+’’, το οποίο είναι σχεδόν ανύπαρκτο σε καρκινοπαθείς, κατεβάζει το ρΗ χαμηλότερα από 7,5. (Οι καρκινοπαθείς έχουν άνω των 7,56.) Έχει αναφερθεί ότι βοηθά στην αντιμετώπιση της σκληρύνσεως των αρτηριών άρα και της αρτηριακής πιέσεως, των αιμορροϊδων, της αρθρίτιδας, της ποδάγρας, των πονοκεφάλων, της ζάλης, της δυσκοιλιότητας, του διαβήτη και σωρεία άλλων παθήσεων. Σε ένα γράμμα της (1992), μια κυρία από την Ολλανδία αναφέρει θεαματικά αποτελέσματα στην Σκλήρυνση Κατά Πλάκας, από την οποία υπέφερε.
Διάσημοι καρκινοπαθείς που ωφελήθηκαν από το μανιτάρι Κομπούκα είναι ο αυτοκράτωρ της Ιαπωνίας Ίνκυο, το 415 μ.Χ. από τον κορεάτη ιατρό Κόμπο από όπου πήρε και το όνομά της η Κομπούκα, ο ρώσος συγγραφεύς Σολτσενίτσιν, ο τέως πρόεδρος των ΗΠΑ Ρέϊγκαν, ο οποίος μετά από πολλαπλές μεταστάσεις, ζει ακόμη (2002) και μία στρατιά άλλων, καθόλου διασήμων, καταγεγραμμένων στό βιβλίο του αύστριακού Gunter Franc: Kοmbucha, the healthy beverage and natural remedy from the Far East. Επίσης στο: Τhe Tea Fungus Kοmbucha and its significance in cases of Cancer and other metabolic deseases από την Rosina Fasching. (Αναφορά από το περιοδικό Search for Health της Αυστρίας.)

ΤΡΟΠΟΣ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗΣ ΤΗΣ ΚΟΜΠΟΥΚΑ:

Μόλις βράσουν 16 ποτήρια νερό, βάζουμε 1.5 ποτήρι άσπρη ζάχαρη, ανακατεύουμε μέχρι να λιώσει και τοποθετούμε στο καυτό νερό 3 ή 4 κουταλάκια του γλυκού μαύρο τσάϊ ή φύλλα σημύδας, μέσα σὲ τουλπάνι ή 6 φακελάκια (Λίπτον) και το αφήνουμε σκεπασμένο να κρυώσει μέχρι 20 – 30 βαθμούς Κελσίου. Τότε βγάζουμε το τουλπάνι ή τα φακελάκια και βάζουμε το τσάι σε τρίλιτρο ή τετράλιτρο γυάλινο δοχείο, τοποθετώντας την Κομπούκα στην επιφάνεια του τσαγιού και το αφήνουμε ακίνητο σε σκοτεινό μὲρος από 8....13 ημέρες. Όταν η γεύση του είναι σαν ένα ελαφρώς αναβράζον, νερωμένο κρασί ή μηλάδα, τότε η Κομπούκα είναι έτοιμη.
Ξεκινάμε πίνοντας 3 ποτήρια του κρασιού την ημέρα, προ του γεύματος καί φτάνουμε να πίνουμε έως ένα λίτρο ημερησίως.

Θεραπευτήρια

Λακωνική Αγωγή

Πολιτική

Επιλογές