Λακωνική Αγωγή
Το πρώτο «Εκλοχείον» σε έναν επιλεγμένο χώρο, 54 χλμ. από την Αθήνα, στην Μαρώνια (Άγιο Κωνσταντίνο / Καμάριζα) Αττικής.
Πολιτική
Η άσκηση της πολιτικής αποτελεί τέχνη και επιστήμη και αφορά σε ιδέες και στον τρόπο εφαρμογής τους.
Επιλογές
| Συμπόσιον Ειμαρμένης 2001 |
 |
 |
 |
| Δευτέρα, 29 Ιανουάριος 2001 20:21 | |
 (Απόσπασμα εναρκτήριας ομιλίας)Το θέμα του σημερινού Συμποσίου έχει απασχολήσει τους προγόνους μας αλλά και τους ξένους επανειλημμένως, χωρίς να έχουν φθάσει σε απόλυτα συμπεράσματα. Γι΄ αυτό και το αποτέλεσμα, γίνεται αποδεκτό ευκολότερα από τον Έλληνα, ο οποίος έχει την ικανότητα να κατανοεί την ρευστότητα των ιδεών, περισσότερο από άλλους λαούς. Εξαιρείται βεβαίως, από ότι συμπεραίνω, ο μέγας Αριστοτέλης και οι αποδέκτες αλλά και πλήρως κατανοούντες αυτόν. Προτείνω να ορίσουμε μερικές παραμέτρους που θα βοηθήσουν να διεξαχθεί η αναζήτηση μας, με συντομότερο και ομαλότερο τρόπο. Θα αναφερθώ σε μία μικρή παράγραφο από μία ομιλία του καθ. κ. Αναστ. Καζαπίδη την οποίαν επικροτώ. Λέει λοιπόν, ότι ο γνήσιος διάλογος απαιτεί συγκεκριμένους όρους του ορθού λόγου: ιδιαιτέρως στις αρχές της ελευθερίας, της φιλαληθείας και του αλληλοσεβασμού. Η οποιαδήποτε γλωσσική επικοινωνία, δεν αποτελεί διάλογο. Το να υβρίζω και να μου ανταποδίδονται βρισιές δεν είναι διάλογος. Ούτε, όταν ειρωνεύομαι ή ψεύδομαι για να σας εξαπατήσω, κάνω διάλογο. -Αν δεν είμαι ελεύθερος, δεν νοείται ότι μπορώ να κάνω ελεύθερο διάλογο με τον δεσμοφύλακα ή δήμιό μου. -Αν ταμπουρώνομαι πίσω από προσφιλή μου δόγματα είναι ξεκάθαρο ότι δεν μπορώ να κάνω διάλογο μαζί σας. - Αν δεν είμαι διατεθειμένος να παραδεχθώ κάτι το αληθινό αντί του ψευδούς , δεν μπορώ να πω ότι ενδιαφέρομαι για διάλογο. -Αν δεν σας σέβομαι ως συνάνθρωπο δεν κάνω γνήσιο διάλογο μαζί σας. Και όχι μόνον αυτές τις αρχές, αλλά ο γνήσιος διάλογος απαιτεί διαύγεια και συνέπεια , λογική ακολουθία, αποφυγή αντιφάσεων και άσχετων λόγων, σεβασμό σε αποδεικτικά στοιχεία και λογικά επιχειρήματα και άλλες αρετές του ορθού λόγου, σε βαθμό που αν λείπουν δεν έχουμε διάλογο αλλά δυόλογο ή τριόλογο, δηλ. όπου ο καθένας λέει το μακρύ του και το κοντό του χωρίς να ενδιαφέρεται να κατανοήσει ο ένας τον άλλον. Μπορούμε να αμφιβάλομε για κάποια κριτήρια ή κάποια αρχή, αλλά το να αμφιβάλομε για όλες τις αρχές του ορθού λόγου δεν είναι αμφιβολία, είναι παραλογισμός. Ελευθέρα Βούλησις λοιπόν ή Ειμαρμένη; Ας μου επιτραπεί μια αυθαίρετη ετυμολόγηση: Ειμαρμένη είναι το γεγραμμένον λέει, μεταξύ άλλων, το λεξικό μου. Να μην έχει σχέση με τον αρμό, το λούκι, την πορεία που, η Τύχη δηλ. η άγνοια σε αναγκάζει να ακολουθήσεις; Μήπως δεν είναι αυτό το άγνωστο, αυτός ο αρμός που σε προσαρμόζει στα γεγονότα, στο περιβάλλον σου χωρίς να σε ρωτήσει, δίδοντάς σου τα ανάλογα χαστούκια κάθε φορά που κάνεις να βγεις από την προκαθορισμένη πορεία; Το Πεπρωμένο (προ-ορισμένο λέει το λεξικό) άρα η τελική κατάληξη ή τα τελικά διαδοχικά αποτελέσματα πολλών ενεργειών μας κατά την προσαρμοσμένη - ειμαρμόζουσα πορεία της ζωής μας; Η Μοίρα! Ήταν λένε τρεις οι Μοίρες,.. μήπως έχουν σχέση με τις τρεις διαστάσεις μέσα στις οποίες υλοποιούμαστε κατά την γέννησή μας- μήκος, ύψος, πλάτος-; ΄Ατροπος, το επίπεδο (ύψος) της ατροποποιήσιμης αφετηρίας, ίσως και η μοναδική επιλογή που κάνει η κάθε ύπαρξη πριν ξεκινήσει η διαδικασία γενέσεώς της. Κλωθώ (μήκος ζωής), Λάχεσις (πλάτος ή το εύρος της δυνάμεως που πρέπει να παρθεί για να υπερνικηθούν οι δυσκολίες;) Ίσως λοιπόν η Μοίρα να είναι η προεπιλεγμένη γωνία πλεύσεως, πορείας; Θέτω ερωτήματα και όχι θέσεις, αν και απ΄ ότι καταλαβαίνετε η άποψη μου κλίνει προς την ειμαρμένη εντάσσοντας την «ελευθέρα βούληση» μέσα σ΄ αυτήν...... |
